به گزارش فایننشال تایمز، صندوق بینالمللی پول در گزارشی از قانونگزاران خواست قوانین مربوط به نقدینگی شرکتهای بیمه خصوصی را بازنگری کنند زیرا روند تبدیل سرمایه شرکتهای بیمه به داراییهای نقدناپذیر در جغرافیایی که قوانین مالیاتی آسانتری دارند اوج گرفته است و احتمال سرایت آن به دیگر بخشهای اقتصاد نیز وجود دارد.
گروههای مالی مانند آپولو(Apollo)، بلکاستون(Blackstone)، کارلیل(Carlyle) و کیکیار (KKR) با هدف فاصله گرفتن از کسبوکارهای سرمایهبر، دقیقا در زمان بحران مالی سالهای 2007 و 2008 وارد صنعت بیمه شدند، امری که از کاهش نرخ بهره بانکی نشات گرفت.
به گزارش صندوق بینالمللی پول، تقریبا 10 درصد معادل 850 میلیارد دلار از کل دارایی صنعت بیمه عمر آمریکاییها تا پایان سال 2021 متعلق به بخشهای خصوصی بوده است یا توسط آنها مدیریت شده است. این امر به معنی صعود داراییهای غیرنقدی شرکتهای بیمه و سرعت و گسترش روند انتقال سرمایههای غیرنقدی به مناطقی فرامرزی با قوانین نظارتی کمتر مانند برمودا است.
در گزارشی که فابیو کورتس، محمد دیابی و پیتر ویندسور از صندوق بینالمللی پول ارائه دادهاند نوشته شده: «این امر باعث شده نهادهای نظارتی مراوده نزدیکتری با مشاوران تحلیل ریسکهای سیستماتیک داشتهباشند زیرا بیم آن وجود دارد که انتقال فرامرزی سرمایهها به بخشهای دیگر مالی نیز سرایت کند.»
به گزارش صندوق بینالمللی پول، بیمههای عمر خصوصی 45 درصد از داراییهای خود را در سیاستهای غیرنقدشونده بهکار گرفتهاند این درحالی است که این عدد برای بقیه بیمههای آمریکایی 27 درصد است.
همینطور در این گزارش آمده درصورتیکه عدم توانایی به انجام تعهدات توسط بیمهها بیشتر شود آن هم درحالیکه نرخ بهره بانکی افزایش یابد، آسیبپذیری شرکتهای بیمه عمر نسبت به همتایان دیگر خود در صنعت بیمه بیشتر است. بنابراین داراییهای غیرنقدی که توسط شرکتهای بیمه عمر خصوصی نگهداری میشوند باید تحت نظارتهای «سرزده» بیشتری قرار بگیرد.
ناظران معتقدند این احتمال وجود دارد شرکتهای بیمه خصوصی علاوه بر اینکه با سقوط ارزش داراییهای غیرنقدشونده مواجه شوند، همراه با افزایش نرخ بهره و تمایل بیمهگزاران برای پس گرفتن پول خود، با کاهش نقدینگی نیز مواجه شوند و در روند تعهدات مربوط به پرداخت اعضا دچار مشکل شود.
با وجود اینکه مدیران جدید شرکتهای بیمه معتقدند این نوع تحلیلها قدیمی است اما همچنان ناظران نگرانی خود را حفظ کردهاند بهگونهای که نسبت به ورشکستگی مالی یک شرکت بیمه عمر خصوصی ایتالیایی بهنام یورویتا (Eurovita) که متعلق به شرکت بریتانیایی سیون (Cinven) است، هشدار میدهند.
به گفته اندرو کرین که یک کارشناس مالی است، «نگرانی اصلی ناظران درباره بدهی بیمههای عمر مربوط به بازههای پرداخت بین 20 تا 30 ساله است درحالیکه شرکتهای خصوصی بیمه بهدنبال سرمایهگذاریهایی هستند که کوتاهتر از این مدت عایدی داشته باشند.»
ناظران درباره سقوط ارزش دارایی بیمههای خصوصی اتکایی که داراییهای خود را به برمودا منتقل کردهاند هم نگران هستند. از سال 2016 میزان انتقال داراییها به برمودا بهگونهای افزایش یافت که به یک تریلیون دلار رسید زیرا شرکتهای خصوصی بیمه اتکایی بهدنبال مناطقی برای سرمایهگذاری هستند که دارای قوانین منعطفتر و مشوقهای مالیاتی باشند.
مدیر بیمه جیسی فولوور (JC Flowers) نیز در مصاحبهای نسبت به ریسک سیستماتیک و بروز تضاد منافع شرکتهای بیمه خصوصی که بهدنبال فرار از حوزه قوانین ایالات متحده و اروپا هستند، هشدار داد.
صندوق بینالمللی پول خواستار راهحلی تلفیقی برای سرمایهگذاری بیمههایی است که برای فرار از قوانین سختگیرانه داراییهای خود را به مناطق آزادتر منتقل میکنند.
البته بنابر اعلام اداره پول برمودا تبادل اطلاعات پایداری با ناظران وجود دارد: «اداره پول برمودا معامله مالی بیمهای که توسط نهاد ناظر مرکزی شرکتهای بیمه تایید نشده باشد را رد میکند.»
اولین نفری باشید که برای "هشدار صندوق بینالمللی پول؛ بیمههای عمر خصوصی در دام برمودا" نظر ثبت میکند.
ارسال دیدگاه